Van de huidige, digitale generatie kinderen wordt vaak gezegd dat zij ‘multitasken’. Een voorbeeld. Een kind zit achter de pc. Op de pc is hij bezig met huiswerk en er staan veel MSN-schermen open. Achter hem of haar staat de tv aan, heeft een luidsprekertje van een I-pod in het linker oor en belt mobiel aan het rechter oor. Op dat moment is hij of zij met meerdere taken tegelijk bezig: diverse MSN-gesprekken, huiswerk, een tv-programma, muziek luisteren en een telefoongesprek. Oftewel: multitasken.

Er zijn diverse onderzoeken met verschillende conclusies. De ene uitkomst zegt dat de hersenstructuur van kinderen anders is dan die van volwassenen en dat zij daardoor beter meerdere dingen tegelijk kunnen doen. Anderzijds wordt echter beweerd dat kinderen wellicht meer dingen naast elkaar doen, niet tegelijk. ‘De kans op fouten is groter en het duurt langer om iets af te krijgen’ (van Time.com, maart 2006, in Young 2006, Sanoma).
Dat kinderen daar regelmatig ook zelf last van hebben, blijkt uit een onderzoek van de Stichting Mijn kind online (2006). In het onderzoek werd gevraagd wat de grootste zorg is wat internet betreft. Voor leerkrachten was dat: digitaal pesten. Maar leerlingen antwoordden met name dat internet hen teveel afleidde van het huiswerk.